Op papier heb ik een droomleven.
Ik ben in Nederland geboren.
Ik ben niet lelijk.
Ik heb best een leuke vriend.
Maar goed.
Ik zou kunstenaar worden, toch heb ik een bullshitbaan.
M’n vrienden zijn het einde, maar lastig.
Ik ben een papa’s kindje, tegen beter weten in.
O, en wat is trouwens erger: een open relatie of een affaire?
Ik ben misschien verliefd op iemand anders.
Dit leven, wat een gedoe.
Welkom in het epicentrum van de Randstad.
