De Kapellekensbaan vertelt over de brutale en sluwe Ondineke Bosmans die haar vlechtjes, haar borstjes en haar charme in de strijd gooit om hogerop te komen en te ontsnappen aan het grauwe bestaan in ‘de stad van de twee fabrieken waar het altijd regent, zelfs als de zonne schijnt’. Maar zij verliest. In een onstuitbaar relaas verhaalt Louis Paul Boon van haar ondergang en het overal voelbare verval om haar heen.
De Kapellekensbaan is een magistrale roman over maatschappelijke ellende, over de ongrijpbare complexiteit van het bestaan en over het schrijven, en veroorzaakte bij verschijnen grote opschudding door zijn zowel naar vorm als inhoud onorthodoxe karakter. Boons zoektocht naar een stijl om de naoorlogse realiteit recht te doen, een groteske wereld zonder innerlijke samenhang of logisch verband, leidde tot een opzettelijk fragmentarische, caleidoscopische antiroman. Het is Boons terecht steeds weer herdrukte meesterproef en een van de absolute hoogtepunten uit de Nederlandstalige literatuur van de afgelopen eeuw.
