In de jaren vijftig en zestig vielen talloze vrouwen uit door ‘overspannenheid’. Ze waren moe en hadden vage klachten. Het medicijn: rusten in een herstellingsoord. Wat gebeurde er daar? Wat was er met deze vrouwen aan de hand?
Meesterverteller Suzanna Jansen las hun brieven en sprak met hun kinderen. Ze hoorde hoe jonge meisjes van school werden gehaald om de taken van hun moeder over te nemen, en hoe sommige kinderen zelfs naar een internaat moesten. ‘Mijn moeder kwam veel slechter uit dat herstellingsoord dan dat ze erin ging,’ vertelt een van hen.
Vanuit het persoonlijke verhaal van haar eigen moeder maakt Jansen een begin met het optekenen van deze vergeten historie als Essay voor de Maand van de geschiedenis.
