Livin’ Blues was naast Cuby + Blizzards de bekendste Nederlandse bluesband in de jaren zestig en zeventig. Maar eveneens genoot de formatie internationale bekendheid. Door de stevige sound werd de groep ook populair bij de rockliefhebbers. Het grote publiek bereikten ze door hun hits ‘Wang Dang Doodle’, ‘L.B. Boogie’ en ‘Boogie Woogie Woman’. Als zoveel Nederlandse bands had Livin’ Blues te lijden van talloze groepswisselingen. Met name een drummer met zitvlees bleek moeilijk te vinden. Zo wisselde de band wel tien keer van slagwerker, waarvan Cesar Zuiderwijk de bekendste is. Slechts één constant groepslid telde Livin’ Blues: meestergitarist Ted Oberg. Het management van de groep was veertien jaar in handen van de moeder van de gitarist, een unicum in de Nederlandse popmuziek.
Dankzij de medewerking van de bandleden, worden nu voor het eerst de turbulente en succesvolle jaren van Livin’ Blues, maar ook de interne problemen, zonder restricties beschreven in deze biografie.
Loek Dekker (1957) is historicus. Zijn belangstelling geldt de politieke en culturele geschiedenis van de jaren zestig en zeventig. Hij publiceert tevens op het gebied van de Napoleontische tijd en de Tweede Wereldoorlog in Nederland.
