Soms lijkt het alsof je leven in de sterren stond geschreven. Alsof het zaad- en eicelletje van je vader en moeder voorbestemd waren te versmelten. Alsof het lot jou en je geliefde bij elkaar bracht. Alsof de dingen móésten gaan zoals ze gingen. Die schijn bedriegt: wij banen ons een weg in een landschap van mogelijkheden. Welke afslag we nemen is niet van tevoren vastgelegd. Hoe leiden we de verbeelding over hoe het anders had kunnen lopen in goede banen?
Daarover buigt Jeroen Hopster zich, aan de hand van …
