Wat denkt u, dokter? Die stem ken ik.
Het blijft nog enkele dagen kritiek. Een vreemde stem. Ik zit in een lange tunnel. Het is er koud. Achteraan schittert een warm, wit licht. Zo ver kom ik niet. Ik voel de warmte van het licht tot hier. Ik moet ernaartoe. Ik moet.
Ze wil altijd opstaan. Daarom moesten we haar vastbinden. Dat verandert wel.
Alex bindt mijn polsen en mijn enkels aan het bed. Ik knijp mijn ogen dicht, wil er niks mee te maken hebben.
Elien is veertien. Haar moeder is chronisch ziek…
