‘Ik heb braafjes naar de opeenvolgende verhalen van de drie geluisterd, maar ze waren grappig noch ontroerend. Om de tijd te doden dwingen mensen hun mond tot bewegen en dan lachen ze om dingen die niet grappig zijn of scheppen ze plezier in zaken die niet interessant zijn. Een andere gave hebben ze volgens mij niet.’
Met humor observeert een kater de menselijke natuur en geeft commentaar op de dwaasheden en zwakheden van de mensen om hem heen. Uiteraard wordt ook zijn eigenaar niet gespaard. Ik ben een kat is een klassieker uit de Japanse literatuur en een van Soseki’s bekendste romans: over de dwaasheid van de hogere middenklasse uit de Japanse samenleving.
