Een ontmoeting na jaren tussen twee vrouwen die een geheim delen. Kinderen
rond het sterfbed van een moeder, die zij in wezen niet gekend
hebben. De directrice van een verzorgingstehuis in gewetensnood tijdens
de Tweede Wereldoorlog. Een ongehuwde moeder, die door haar ‘fatsoenlijke’
zusters wordt geminacht. Een bejaard joods echtpaar, dat het net om zich ziet sluiten in de oorlog.
Dit zijn enkele personages die de lezer ontmoet in deze verhalenbundel, samengesteld uit diverse vergeten bundels van Ina Boudier-Bakker (1875-1966).
Haar oeuvre varieert van enkele uitvoerige romans, zoals Armoede (1909) en De klop op de deur (1930), tot novellen en korte romans als De straat (1924) en Finale (1957). Dat zij ook tientallen korte verhalen schreef, is vrijwel onbekend. Onterecht, zo laat Ontmoeting zien.
Criticus Jan Greshoff schreef in 1961 over Ina Boudier-Bakkers korte verhalen:
‘Dát is nu schrijven!’
