‘Ik leef, ik leef. Mijn God hoe is het mogelijk…’ is het eerst dat Robert leest als hij het notitieboekje openslaat. Hij heeft het gevonden tussen de spullen van zijn opa die net is overleden: een klein zakboekje en een kogel. Verder staat er weinig in het boekje. Een paar zinnen, enkele initialen, soms een korte gedachte, een naam. Helemaal voorin alleen ‘Robert Macy’. Het dateert uit 1944.
Robert vertelt zijn ouders dat hij met vakantie naar Frankrijk gaat om wat rond te trekken, maar eigenlijk gaat hij …
