Dit is een boek over kunst en cultuur, maar ook over opgroeien, herinneren en je positioneren in een wereld die voortdurend veranderd.
Het beschrijft hoe het vertrouwd menselijk perspectief samenvloeit met nieuwe vormen van oriëntatie, en hoe verbeelden en benoemen ons helpen het nu in de tijd te plaatsen.
Een filosofische roman, een kunstenaarsboek en cultuurkritiek in een – over waarneming, geheugen en positie, en hoe deze elkaar beïnvloeden.
K, kunstenaar en denker, en A, archivaris, wandelen samen door het verleden en ontvouwen het als een landschap van beeld en taal. Hun dialoog beweegt zich tussen jeugdherinneringen en de visuele denkstructuren van Peabody, Mondriaan en Le Corbusier.
Samen verkennen zij hoe onze ervaring van ruimte, tijd en werkelijkheid verschuift, in een wereld die zich precies in ons tijdperk opnieuw uitvindt.
