We schrijven 2014. Jonge strafpleiter Romy wordt ontboden in de gevangenis, door een celgenoot van een bestaande cliënt. Voor haar zit Willy, een Kempense boer op wiens erf er een cannabisplantage is gevonden. ‘Ik ben een specialleke‘, klinkt het. De drugsfeiten zijn het zoveelste hoofdstuk uit een leven buiten de wet.
Willy blijkt goed in het vertellen van wilde verhalen, met een permanente grijns op zijn gezicht. Een geslaagde ontsnapping uit de gevangenis, een vuurgevecht in de Antwerpse haven, smokkelroutes van Albanië tot Marokko. Stoerdoenerij, denkt Romy. Tot ze de feiten zwart op wit in zijn strafdossier ziet staan. Jarenlang staat ze hem bij, verhoor na verhoor, en gaandeweg ontstaat er een merkwaardige vertrouwensband.
Willy leest als een dolle rit. Een ontnuchterende dissectie van een crimineel bestaan; dit boek probeert te doorgronden hoe iemand zichzelf telkens opnieuw kan saboteren.
