Mondriaan, een betere wereld is een portret van de wereldberoemde kunstenaar Piet Mondriaan (1872-1944), afgebakend tot de laatste elf jaar van zijn leven die hem leidde van Parijs naar Londen en zijn beoogde einddoel New York, vluchtend voor het opkomend nazisme in Europa.
Iedereen kent Piet Mondriaan, de schilder die de wereld in rood, wit, blauwe en gele vlakken verdeelde tussen strakke zwarte lijnen. Maar wie weet dat hij een groot muziekliefhebber was, die danste dat het een lust was en het als zijn plicht zag als kunstenaar om te streven naar evenwicht en harmonie in de kunsten, als blauwdruk voor een betere wereld? Tot op zijn sterfdag zocht Mondriaan naar een manier om licht te brengen in de toenemende duisternis in de wereld en daar zou hij tot op de dag van vandaag voor geprezen moeten worden.”
Met een uitgebreid essay ‘Aux hommes futurs – Mondriaans visie op kunst en een betere wereld’ van Wietse Coppes, curator van het RKD, het Nederlands Instituut voor Kunstgeschiedenis, Den Haag.
