Op de achtergrond, en soms op de voorgrond, van deze dagboeken speelt de coronacrisis een belangrijke rol.
Een enkel citaat maakt dat al duidelijk:
‘Het kan nog wel even duren voor er een veilig vaccin beschikbaar is. De enige wapens die de burger ter beschikking heeft om een uitslaande brand te voorkomen, zijn voorzichtigheid en matigheid. Dat is kennelijk te veel gevraagd voor een generatie voor wie een feestloze maand een jaar duurt. Het is natuurlijk zonneklaar dat we – de goeden niet te na gesproken – met de huidige patat- en pilsgeneratie de oorlog niet zouden hebben overleefd.’
De markten, waar ik mijn boeken signeer, zijn eveneens prominent aanwezig:
‘Een aantrekkelijk ogende mevrouw vertelde mij dat ze, mijn boeken lezende, altijd het gevoel had dat ze samen met mij op reis was. Samen op de toendra, samen in de arrenslee, samen bij de Grote Geysir, samen kreeft etend op Tristan da Cunha.
Wie een reisboek leest, is nooit meer alleen.’
